Rođen u Mostaru, 4.5.1961. godine. Snažnog intelektualnog naboja i sa širokim spektrom interesiranja, Nedžad Maksumić, sa podjednakom stvaralačkom strašću, ulazi i u književnost i u teatar. Sa teatrom je uspostavio vezu još 1978. godine kao sedamnaestogodišnji mladić vezujući se za glavni rasadnik mostarskih teatarskih talenata – Mostarski teatar mladih. Nakon dvije godine je pristupio alternativnoj teatarskoj grupi “Privremeno pozorište” koju je vodio glumac Salko Šarić. Iste je godine osnovao i pozorišnu grupu Teatar “Lik” gdje se, pored glume, bavio i režijom. Kasnije će se, povremeno, baviti i pozorišnom kritikom. Od 1993. do 1997. godine je boravio u Italiji i tamo je, sa suprugom, glumicom Dianom Ondelj – Maksumić, obnovio rad Teatra “Lik”. Na talijanskom jeziku, sa angažiranjem talijanskih glumaca, napisao je i režirao predstavu “Vlada velika tišina...” s kojom će, na Festivalu u Luganu (Švicarska) osvojiti Prvu nagradu stručnog žirija. U Italiji će biti angažiran u teatarskoj kompaniji “Teatro del Mediterraneo” iz Genove, zatim u kompaniji “Attori in corso” iz Brescie. Sarađivao je i sa teatrom “L’impasto” iz Bologne.

Prvu knjigu poezije “Čovjek u moru!” objavio je 1983. godine. U Italiji je objavio knjigu dnevničkih zapisa “Vlada velika tišina”. Zastupljen je i u pjesničkim antologijama koje su izlazile u Rimu i Londonu.

U mostarskom Pozorištu lutaka je angažiran od 1997. godine, gdje piše i režira predstavu „Snjeguljac“. U okviru “Mostarskog ljeta 1999.” režira predstavu “Žena Jevrejka” Bertholta Brechta.

Za pozorište lutaka piše i režira još dva teksta:“Raščupana bajka“ 2008. i „Tika taka tak“ 2009. Od 2010. godine radi kao glumac/reditelj!

Za ulogu slijepog miša Rudolfa u predstavi „Želim biti normalan“ u režiji Todora Valova nagrađen je za glumačko ostvarenje na festivalima „Lutfest 2009“ u Istočnom Sarajevu i Međunarodnom festivalu u Banja Luci 2009. godine.